28 augustus 2026
Een planxty is een Iers harpstuk, geschreven als eerbetoon aan een weldoener of vriend. De bekendste maker van planxty's was Turlough O'Carolan, een blinde harpenist die leefde van 1670 tot 1738. Hij reisde door Ierland en componeerde stukken voor de families die hem onderdak en eten gaven. Het woord "planxty" zelf heeft geen eenduidige betekenis, maar het klinkt precies zoals het klinkt: feestelijk en vriendelijk.
In 1972 richtten Christy Moore, Liam O'Flynn, Andy Irvine en Dónal Lunny in Dublin een band op die ze simpelweg Planxty noemden. Ze speelden traditionele Ierse muziek, maar ook liedjes uit de Balkanlanden en andere wereldmuziek die ze op hun reizen hadden opgepikt. Dat klonk fris en rauw tegelijk. Geen gladde producties, maar echte instrumenten en echte stemmen.
De bezetting veranderde door de jaren heen. Moore vertrok op een gegeven moment, anderen stapten in. Maar de kern bleef: akoestische snaarinstrumenten, een strakke bodhrán en stemmen die elkaar goed kenden.
Voor ons als band is Planxty een referentiepunt. Niet omdat we ze kopiëren, maar omdat ze laten horen wat Ierse folk kan zijn als je er serieus mee omgaat. Een paar dingen die we van hen meenemen:
De ruimte in de arrangementen. Niet alles hoeft vol te zijn.
De mix van dans- en luistermuziek op één avond.
De manier waarop ze een oud liedje nieuw leven geven zonder het te vervormen.
In de video die we hieronder delen, speelt Planxty het nummer Springhill to Kandahar, een lied van Andy Irvine. Het begint rustig, bijna ingetogen, en bouwt langzaam op. Irvine zingt het alsof hij het voor het eerst vertelt, ook al heeft hij het honderden keren gezongen. Dat is het verschil tussen een nummer uitvoeren en een nummer beleven.
We raden je aan er even goed voor te gaan zitten. Koptelefoon op als je die hebt.
The Doggy Few speelt Ierse folk en Irish party music. Kijk waar we spelen of boek ons.